مثنوی

 مثنوی : شعری است که اولا ، تمام ابیاتش مصرّع است ،یعنی ،در مصرع اول و دوم تمامی بیت ها قافیه وجود دارد ، ثانیا ، قافیه ی هر بیتی مستقل است و با بقیه ی بیت ها ی دیگر تفاوت دارد . از این

رو ، هر تعداد که بخواهیم ، قافیه برای ادبیات پیدا می شود ، زیرا کلمات قافیه عوض می شوند و بدین ترتیب ، هیچ گونه کمبود قافیه پیش نمی آید و می توان هزاران بیت شعر سرود و حتی اشکالی ندارد

که قافیه اشکالی ندارد که قافیه های یک بیت را پس از چند بیت بعد ، دوباره به کار ببریم . به همین دلیل ، داستان ها ، حماسه ها و اغلب مطالب طولانی به صورت مثنوی سروده شده است .حداقل مثنوی

2 بیت است ، اما حداکثر آن هیچ محدودیتی ندارد .برای شاعران جوان توصیه می شود اشعار اوّلیه خود را با مثنوی آغاز نمایند.

موضوعات مثنوی:(حماسی،عاشقانه و غنایی،تعلیمی و اخلاقی ، عرفانی)

1- حماسه ها : شاهنامه ی فردوسی ، گر شاسپ نامه ی اسدی توسی و...

2- داستانهای عاشقانه و بزمی : لیلی و مجنون نظامی،لیلی و مجنون جامی،ویس ورامین فخرالدین اسعد گرگانی و...

3-کتابهای تعلیمی  و اخلاقی : بوستان سعدی ،مخزن الاسرارو...

4-عرفانی:حدیقة الحقیقه ی سنایی ، گلشن راز شبستری ، مثنوی مولوی و..